رفته بودم سر حوض
تا ببينم شايد ، عكس تنهايي خود را در آب
آب در حوض نبود...
ماهيان مي گفتند:
هيچ تقصير درختان نيست.

ظهر دم كرده تابستان بود ،
پسر روشن آب ، لب پاشويه نشست
و عقاب خورشيد ، آمد او را به هوا برد كه برد.

به درك راه نبرديم به اكسيژن آب.
برق از پولك ما رفت كه رفت.
ولي آن نور درشت ،
عكس آن ميخك قرمز در آب
كه اگر باد مي آمد دل او ، پشت چين هاي تغافل مي زد،
چشم ما بود.
روزني بود به اقرار بهشت.

تو اگر در تپش باغ خدا را ديدي ، همت كن
و بگو ماهي ها ، حوضشان بي آب است...

باد مي رفت به سر وقت چنار
من به سر وقت خدا مي رفتم....